Goethe-Zertifikat B1 · Lesen · Teil 4
Okurlar bir öneri hakkında yazıyor, biri örnek olarak verilmiş. Diğer yedi kişinin her biri için karar ver: öneriden yana mı – Ja mı, Nein mi?
Bir cümle, bir derginin haberleştirdiği bir öneriyi (bir yasak, bir zorunluluk ya da bir yenilik) tanıtır. Ardından sekiz kısa okur yorumu gelir; her birinin altında yazarın adı, yaşı ve Almanya, Avusturya ya da İsviçre'deki şehri yazılıdır. Yorumlardan biri örnektir. Kalan yedisi için tek bir soruyu cevaplarsın: “Ist die Person für …?” – Ja ya da Nein. Önerilen süre 15 dakika. Aradığın şey konu değil, tutumdur: bir oylama hayal et ve bu kişinin oyunu nereye vereceğini sor. Senin kendi görüşün sayılmaz.
Diyelim ki soru, bir şehrin bütün sokaklarında saatte 30 kilometre hız sınırıyla (Tempo 30) ilgili. “Für Autofahrer klingt das zwar lästig, und ich fahre selbst jeden Tag zur Arbeit. Aber vor der Schule meiner Tochter ist es seit der Tempo-30-Zone ruhiger geworden.” yorumu Ja'dır: karşı tarafa hak verilen kısım “aber” kelimesinden önce, görüş ise ondan sonra gelir. “Und wer soll das alles kontrollieren? Die Polizei hat doch jetzt schon zu wenig Leute.” yorumu ise Nein'dır: bu soru bir cevap beklemez, soru biçiminde söylenmiş bir karşı argümandır.
Üç kalıp daha var. “Das reicht nicht” yine de önlemden yanadır: yazar daha azını değil, daha fazlasını ister. Önlemin yerine başka bir şey öneren yazar ise ona karşıdır. Bazı yorumlar da karşı tarafın argümanıyla başlar ve sonra ona cevap verir; bu yüzden karar vermeden önce son cümleye kadar oku.
Evet: bir önlemin yeterince ileri gitmediğini söyleyen kişi ondan daha fazlasını ister. Ardından geleni kontrol et. Yazar ek bir şey istiyorsa cevap evet olarak kalır; bunun yerine bambaşka bir şey öneriyorsa hayırdır.
Önce “zwar”, “natürlich” ya da “ich verstehe, dass …” gibi ifadelere, ardından gelen “aber”, “doch” ya da “trotzdem” kelimelerine bak. Yazarın anlayış gösterdiği taraf “aber” kelimesinden önce gelir; ondan sonra gelen ise yazarın kendi görüşüdür.
Bir olayın da bir tutumu vardır. Çocuğuna okulun önünde neredeyse araba çarptığını yazan biri, “dafür” kelimesini kullanmasa bile neyden yana olduğunu söylemiş olur. İçinde “deshalb”, “darum” ya da “seitdem” geçen cümlelere bak: bunlar yazarın olaydan ne sonuç çıkardığını gösterir.
